لبخند رزهای زیر باران مانده
عشق هایی از جنس گلبرگ های گل رز
. به آرامی آغاز به مردن می كنی اگر سفر نكنی اگر كتابی نخوانی اگر به اصوات زندگی گوش ندهی اگر از خودت قدردانی نكنی ... به آرامی آغاز به مردن می كنی زماني كه خودباوری را در خودت بكشی وقتی نگذاری ديگران به تو كمك كنند ... به آرامی آغاز به مردن می كنی اگر بردهی عادات خود شوی اگرهميشه از يك راه تكراری بروی اگر روزمرّگی را تغيير ندهی اگر رنگهای متفاوت به تن نكنی يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی ... تو به آرامی آغاز به مردن می كنی اگر از شور و حرارت از احساسات سركش و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی دارند و ضربان قلبت را تندتر می کنند دوری کنی ... تو به آرامی آغاز به مردن می كنی اگر هنگامی كه با شغلت، يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی اگر ورای روياها نروی اگر به خودت اجازه ندهی كه حداقل يك بار در تمام زندگی ات ورای مصلحتانديشی بروی ... امروز زندگی را آغاز كن امروز مخاطره كن امروز كاری كن ... پابلو نرودا.
| Design By : Night Skin |
باغچه ای ساخته ایم از جنس گلبرگ های رز
باغچه ای از جنس عشق از جنس نور
باغچه ای از جنس بودن، ماندن، خندیدن
آمده ایم از سفری دور و دراز
از سفر تنهایی
از سفر غم های سرد
تنها کسی که باز میگردد لذت بودن را میداند
پس می مانیم تا لذت بودن را درک کنیم
پس میخندیم تا لذت زندگی را حس کنیم
شــــــــــــــــــــــــاد باشید
رز صــــــــــورتی و رز قــــــــــرمز
