لبخند رزهای زیر باران مانده
عشق هایی از جنس گلبرگ های گل رز
اي آينه ي روح شقايق دل من حالش خوشه اصلاً بلد نیست بگیره ولی خیلی تنگ میشه گاهی میترسم بمیره ...
همه تن شرم
سرشار ترين زمزمه ي شوق گياهان
آهو بره ي بيشه ي انديشه و ترديد
لب تشنه و
از چشمه هراسان به نگاهان
گامي
دو سه
با من نه و در سحر سحر بين
هر برگ شقايق
آيينه ي جوبار و بهاري شد و برخاست
شب ذوب شد و رفت
وز راه من و تو
آن كوه گران
مشت غباري شد و برخاست
گفتي كه
خوشا از همه سو جاري بودن
و
آنگاه
تصوير گلي را كه بر امواج روان بود
ديدي و بريدي سخنت را
ترديد تو سنگي شد و
آن آينه بشكست
تصوير ‚ پريشان شد بر آب
از معجزه ي نور و نسيم و نم باران
ياران دگر پنجره شان را به گل سرخ
آراسته كردند
تنها من و تو
بر لب اين پنجره
مانديم
وان سيره كه آواز برآورد سحرگاه
خاموش نشستيم و
به آواش نخوانديم
بنگر
در باد سحرگاهان دستار شكوفه
بر شاخه ي بادام
به رود زمستان است
گل نيز
تصويرش را
در آب روان كرده به پيغام
هستي به شد آيند
باران
از قطره به جوبار شدن
جاري ست
وز جوي به دريا
| Design By : Night Skin |
باغچه ای ساخته ایم از جنس گلبرگ های رز
باغچه ای از جنس عشق از جنس نور
باغچه ای از جنس بودن، ماندن، خندیدن
آمده ایم از سفری دور و دراز
از سفر تنهایی
از سفر غم های سرد
تنها کسی که باز میگردد لذت بودن را میداند
پس می مانیم تا لذت بودن را درک کنیم
پس میخندیم تا لذت زندگی را حس کنیم
شــــــــــــــــــــــــاد باشید
رز صــــــــــورتی و رز قــــــــــرمز
