لبخند رزهای زیر باران مانده
عشق هایی از جنس گلبرگ های گل رز
بازکن بال و پرت را ای پرنده ترس پرواز تو را می فهمم راز چشمان پریشان تو را می دانم جرأتی داشته باش، تا افق راهی نیست تپش قلب تو را می شنوم من اگر بی بالم شعر پرواز تو را می خوانم باز کن بال و پرت را و به فردا بنگر من از امروز رهایی تو را میبینم ...♦
. چگونه خاک نفس می کشد؟ - بیاموزیم: شکوه رُستن، اینک، طلوع فروردین گداخت آن همه برف، دمید این همه گل، شکفت این همه رنگ! زمین به ما آموخت: ز پیش حادثه باید که پای پس نکشیم مگر کم از خاکیم؟ نفس کشید زمین ما چرا نفس نکشیم؟ ...
نوشته شده در دوشنبه 26 فروردین1387ساعت
22:56 توسط 2رز| |
نوشته شده در پنجشنبه 1 فروردین1387ساعت
2:42 توسط 2رز| |
| Design By : Night Skin |


